۹ سال از پرواز ابدی هامون سینمای ایران گذشت

[ad_1]

۹ سال از رفتن هامون سینمای ایران گذشت

۲۸ تیرماه سال ۸۷ بیمارستان پارسیان تهران شاهد غمی بزرگ در تاریخ سینمای ایران بود . مرد بزرگی که روی تخت بیمارستان پارسیان آرام گرفته بود هامون سینمای ایران خسرو شکیبایی بود که شاید کمتر کسی را بتوان یافت که با نام او خاطره های زیبایش تداعی نشود. ۹ سال از آن روز عجیب گذشت و در گرمای تابستان چه روز سردی بود آن روز که هامون سینمای ایران روی تخت بیمارستان برای همیشه آرام گرفت.هامون سینمای ایران

هامون سینمای ایران

نهمین سالگرد درگذشت خسرو شکیبایی هامون سینمای ایران

هامون سینمای ایران ۹ سال پیش در چنین روزی چشم هایش را از دنیا بست و در خوابی ابدی فرو رفت و در نزد پروردگار عالم آرام گرفت. مرد بزرگی که مهران مدیری با این جملات از او یاد میکند :”مطمئنم در بهشت، روزی با او کار خواهم کرد، احتمالا در یک تئاتر مشترک که آنجا دیگر، حوصله دارد، حالش خوب است و غمگین نیست. از روزی که او را شناختم و از اولین باری که او را دیدم، حالش خوب نبود. اصولا هیچ وقت حالش خوب نبود. منظورم بدحالی جسمانی اش نیست. احساس خوشبختی درونی نداشت. از آن آدم هایی بود که ذات اندوه را در خود داشت. این در صدایش بود. در لحن گفتارش بود. در چشمانش بود و در حرکت دستانش. شاید با همین اندوه درون، احساس شادی داشت و با همین دلمشغولی های درون، خودش را زنده نگه می داشت. دوست داشت تنها باشد. دوست داشت خلوت باشد دیگران را به خود راه نمی داد.”

خسرو شکیبایی مرد بزرگی که در سینمای ایران و در قلب مردم همیشه زنده است . بزرگ مردی که در بازیگری از جان گذشته بود و تمام وجودش را برای بازیگری هزینه می کرد و به یقین هامون سینمای ایران تکرار ناشدنی است.

هامون سینمای ایران

خسرو شیکیبایی هامون سینمای ایران

عده ای او را «خسرو» سینما می نامند و گروهی «هامون» می خوانندش اما او با هر نامی که خوانده شود، بازیگر لحظه های به یادماندنی است.

هامون سینمای ایران

عکسی به یادماندنی از خسرو شکیبایی هامون سینمای ایران

مانند بسیاری از هم نسلانش مدت ها انتظار کشید تا روی صحنه تئاتر برود و به نقش های گوناگون جان ببخشد؛ از شاهزاده و گدا تا یک جوان انقلابی و شورشی، از یک برادر معتاد تا پاپ مقدس…

در همین درخشش ها بود که چشمان تیزبین داریوش مهرجویی ، او را کشف کرد. کارگردان خوش فکر سینما دنبال مردی بود در قامت «هامون» و به همان اندازه شیدا و شوریده و حالا این مرد را روی صحنه نمایش «شاهزاده و گدا» یافته بود، نمایشی که شکیبایی در آن هم نقش شاه را بازی می کرد و هم گدا را.

بازی در نقش حمید هامون در فیلم هامون ساختهٔ داریوش مهرجویی یکی از ماندگارترین نقش هایی است که ایفا کرده است. «هامون» از هر منظر، اتفاق تازه ای بود. تصویری باورپذیر و پر حس و حال از روشنفکری که در میان انبوهی از تناقض ها گرفتار شده آن هم در شرایطی که هنوز روشنفکر ستیزی روحیه ای عمومی به شمار می آمد. از این فرصت های تاریخ کمیاب که شکیبایی قدرش را دانست. به راستی حمید هامون و شکیبایی را چگونه می شود از یکدیگر تفکیک کرد؟ نقشی که با شناخت و احاطه کامل نوشته شده بود و شکیبایی نیز در اجرا یکی از بهترین بازی های تاریخ سینمای ایران را ارائه کرد.

هامون سینمای ایران

هامون سینمای ایران زنده یاد خسرو شکیبایی

هامون گویا محبوب ترین فیلم سینمای پس از انقلاب، میان سینمادوستان است ولی خیلی ها هم هستند که با وجود آنکه فیلم را چندان دوست ندارند، در برابر بازی شکیبایی کلاه احترام از سر بر می دارند. سیمرغ بلورین جشنواره فجر، شاید کمترین جایزه ای بود که می شد به چنین نقش آفرینی ای داد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *